1. I trymestr ciąży

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
  2. II trymestr ciąży

    1. 15
    2. 16
    3. 17
    4. 18
    5. 19
    6. 20
    7. 21
    8. 22
    9. 23
    10. 24
    11. 25
    12. 26
    13. 27
  3. III trymestr ciąży

    1. 28
    2. 29
    3. 30
    4. 31
    5. 32
    6. 33
    7. 34
    8. 35
    9. 36
    10. 37
    11. 38
    12. 39
    13. 40
  4. I rok życia

    1. 1
    2. 2
    3. 3
    4. 4
    5. 5
    6. 6
    7. 7
    8. 8
    9. 9
    10. 10
    11. 11
    12. 12
    13. 13
    14. 14
    15. 15
    16. 16
    17. 17
    18. 18
    19. 19
    20. 20
    21. 21
    22. 22
    23. 23
    24. 24
    25. 25
    26. 26
    27. 27
    28. 28
    29. 29
    30. 30
    31. 31
    32. 32
    33. 33
    34. 34
    35. 35
    36. 36
    37. 37
    38. 38
    39. 39
    40. 40
    41. 41
    42. 42
    43. 43
    44. 44
    45. 45
    46. 46
    47. 47
    48. 48
    49. 49
    50. 50
    51. 51
    52. 52

Podaj: planowaną datę porodu lub datę urodzin dziecka

Ułożenie dziecka w macicy

Tekst: lek. med. Agnieszka Kurczuk-Powolny, ginekolog położnik
14.08.2007 , aktualizacja: 21.08.2007 18:06
A A A Drukuj
Filuterna natura przewidziała, by człowiek przychodziło na świat do góry nogami. Jednak niektóre dzieci obstają przy innej pozycji...
Mniej więcej do 34. tygodnia dziecko w łonie matki może przybierać dowolną pozycję i zmieniać ją kilka razy dziennie. Później zdecydowana większość dzieci usadawia się w określonym położeniu, w którym zazwyczaj dotrwa do porodu.

Położenie podłużne główkowe

Większość dzieci ustawia się do porodu główką w dół. W 36.-37. tygodniu w przypadku pierwszej ciąży (nieco później przy kolejnych), główka obniża się między kości miednicy. (Możesz wtedy zauważyć, że łatwiej ci się oddycha, ale za to musisz częściej korzystać z toalety). Z chwilą tego obniżenia się główki jest prawie niemożliwe, by dziecko zmieniło jeszcze położenie przed porodem. Ta pozycja może mieć kilka odmian.

•  Ułożenie potylicowe przednie

Główka, torując reszcie ciała drogę na świat, zostaje najpierw przygięta bródką do klatki piersiowej, przy czym twarzyczka jest zwrócona do jednego z boków ciała matki. W pewnym momencie, dla pokonania naturalnych krzywizn kanału rodnego, główka obraca się o 90 stopni, najczęściej twarzyczką do kręgosłupa matki. Jest to tak zwane ułożenie potylicowe przednie, najbardziej korzystne. Częścią "przodującą", jest bowiem potylica dziecka, przystosowana do przedzierania się przez kanał rodny. Delikatna buzia jest w tym ułożeniu chroniona przed nadmiernym uciskiem.

•  Ułożenie potylicowe tylne

Jeśli w trakcie przechodzenia przez kanał rodny twarzyczka obróci się ku przodowi ciała matki, mamy do czynienia z tak zwanym ułożeniem potylicowym tylnym (zdarza się to mniej więcej raz na 10 porodów). Twarda potylica dziecka uciska na kręgosłup matki (co daje o sobie znać bólami krzyża) i nie może dobrze dopasować się do krzywizn kanału rodnego. Poród bywa wtedy trudniejszy i czasem wymaga interwencji medycznej (kleszcze lub próżniociąg, rzadziej cesarskie cięcie). W większości przypadków główka dokonuje jednak ostatecznie zwrotu do fizjologicznego ułożenia, aczkolwiek zajmuje to trochę czasu. Przyjmowanie przez matkę różnych pozycji, okrężne ruchy miednicą, chodzenie - wszystko to ułatwia zwrot główki. Zdarza się jednak, że dziecko wyłania się na świat odwrotnie, czyli twarzyczką spod spojenia łonowego matki. (Zależy to od wielkości i kształtu główki oraz wymiarów miednicy matki).

•  Ułożenia odgięciowe

Czasami główka wchodząc w kanał rodny nie zostaje przygięta do klatki piersiowej, lecz przeciwnie - mocno odchylona do tyłu. (Zależnie od stopnia odgięcia częścią przodującą jest kość ciemieniowa, czoło lub twarzyczka dziecka). Bywa tak zwłaszcza, gdy główka jest dosyć mała - na przykład u wcześniaków, w przypadku wad budowy miednicy matki, u kobiet, które wiele razy rodziły a także przy porodach bliźniąt. W miarę przechodzenia przez kanał rodny główka ulega dalszemu odgięciu i może w nim utknąć. Wtedy konieczna jest pomoc lekarza (najczęściej robi się cięcie cesarskie).

Położenie miednicowe

Około 5 % dzieci ustawia się do porodu odwrotnie, czyli główką do góry, a miednicą do dołu. W zależności od ułożenia nóżek wyróżnia się:

•  położenie miednicowe zupełne - nóżki są zgięte w biodrach i kolanach

•  położenie miednicowe niezupełne - nóżki, zgięte w biodrach, są proste w kolanach i ułożone wzdłuż ciała dziecka

•  położenie kolankowe lub stópkowe - nóżki są wyprostowane w biodrach a częścią przodującą są kolana lub stopy.

Taka pozycja zdarza się zwłaszcza przy porodach przedwczesnych, przed 35. tygodniem ciąży - wtedy dziecko po prostu nie dąży się przekręcić do właściwej pozycji. Inne przyczyny takiego położenia to brak miejsca na wykonanie obrotu główką do dołu, na przykład w ciąży bliźniaczej, nieprawidłowa budowa macicy (lub mięśniaki), nadmierna ilość płynu owodniowego lub zbyt mała ilość płynu, ograniczająca dziecku możliwości ruchu.

Położenie miednicowe jest o wiele mniej korzystne dla przebiegu porodu. Częścią przodującą jest bowiem, zamiast twardej główki, dość miękka miednica dziecka. Poród postępuje wtedy znacznie wolniej. Poza tym obwód miednicy nie jest wystarczająco duży, by w pełni utorować drogę główce.

Niekiedy podejmuje się próby obrotu dziecka przed porodem do położenia główkowego. Zabieg taki, zwany obrotem zewnętrznym, może być wykonywany jedynie przez doświadczonego lekarza w szpitalu. Polega na delikatnym przesuwaniu dziecka przez powłoki brzuszne matki. Nawet jeśli uda się je w ten sposób nakłonić do zmiany pozycji, później wraca ono czasem do położenia miednicowego.

Poród drogami natury przy położeniu miednicowym ma szansę zakończyć się pomyślnie, pod pewnymi warunkami. Dziecko nie może być ani zbyt małe, ani zbyt duże (między 2,5 a 4 kg), najlepiej, by znajdowało się w położeniu miednicowym zupełnym, a wymiary i budowa miednicy muszą być prawidłowe. Lepiej też, by kobieta nie rodziła po raz pierwszy. Nawet jeśli wszystkie te warunki są spełnione, może się okazać, że poród nie postępuje prawidłowo i konieczne jest cesarskie cięcie.

Położenie poprzeczne

Raz na 200 przypadków dziecko dochodzi do porodu w pozycji poprzecznej, czyli z główką po jednej stronie ciała matki i nóżkami po drugiej. Przyczyną może być zbyt duża ilość miejsca w macicy z powodu wiotkich powłok brzusznych po licznych porodach lub nadmiernej ilość płynu owodniowego, bądź jakaś przeszkoda uniemożliwiająca położenie podłużne - nieprawidłowa budowa macicy lub jej guzy, ciąża bliźniacza.

Pomyślny poród drogami natury jest w pozycji poprzecznej niemożliwy. Lekarz może podjąć próbę obrotu zewnętrznego przed porodem. Niektóre dzieci same obracają się do właściwej pozycji pod wpływem skurczów macicy w początkowej fazie porodu. Jeśli tak się nie stanie, konieczne jest cesarskie cięcie.

Przekręć się, mały!

Możesz sama spróbować nakłonić dziecko do obrotu z położenia miednicowego do główkowego poprzez częste przyjmowanie określonych pozycji.

•  Leżenie na plecach z biodrami uniesionymi na kilku poduszkach

•  Klęczenie z ramionami i głową opuszczonymi jak najniżej i wysoko uniesionymi biodrami. Dodatkowo można nimi wykonywać okrężne ruchy albo po prostu wyfroterować podłogę.



Zobacz także

Kalendarz ciąży

Sprawdź, co dzieje się z Tobą i Twoim dzieckiem w poszczególnych tygodniach ciąży

Kalendarz pierwszego roku Podaj przewidywaną datę porodu:
  • Nie znasz daty porodu? Oblicz datę porodu
Opracowanie: Joanna Szulc
  • 1

Redakcja eDziecko.pl

*

Agnieszka Wirtwein-Przerwa

  • redaktorka naczelna
  • agnieszka.wirtwein@agora.pl

Karolina Stępniewska

  • redaktorka
  • karolina.stepniewska@agora.pl

Joanna Biszewska-Miętka

  • dziennikarka
  • biszewska@yahoo.com

Marcin Sztetter

  • dziennikarz, felietonista
  • marcin.sztetter@gmail.com

Agata Podrażka

  • community menadżerka
  • agata.podrazka@agora.pl

Agnieszka Gil

  • administatorka forum
  • zona_mi@gazeta.pl