Antoni
ang. Antony, Anthony, franc. Antoine, hiszp. Anton, Antonio
Imię Antoni wywodzi się od nazwy rodu rzymskiego Antoniuszów i oznacza przedstawiciela tego rodu. Pochodzenie nazwy tego rodu nie jest znane, prawdopodobnie pochodzi ona z języka Etrusków. W Polsce imię to jest notowane od XIV w. Dziś nosi je 98 673 Polaków (w 2001 r. - 187 766). Według astrologów Antoniowie są duszami towarzystwa, kochają barwne, urozmaicone życie, często kierują się porywami serca. Bywają świetnymi gawędziarzami, dbają o dobrą opinię, nie popełniają gaf. Imię to jest najbardziej odpowiednie dla osób urodzonych pod znakiem Strzelca. Żytko na Antoni kwiat najtęższy goni, a w górach na Wita dopiero zakwita. Święty Antoni od zguby broni. Na Święty Antoni pierwsza się jagódka zapłoni. Kto na Świętego Antoniego sieje tatarkę, sto miarek zbierze za miarkę. Ani Antoni na morzu wiatru nie dogoni.
Święty Antoni Pustelnik (ok. 251-356) - pustelnik egipski, inspirator życia pustelniczego i zakonnego w chrześcijaństwie. Urodził się w Egipcie w rodzinie koptyjskiej. Po śmierci rodziców rozdał majątek i zamieszkał na pustkowiu, poświęcając się modlitwie i umartwieniom. Według tradycji ustawicznie był kuszony przez szatana i doznawał umacniających go wizji nadprzyrodzonych. Po 20 latach odosobnienia zaczęli się wokół niego gromadzić uczniowie, którzy z czasem utworzyli liczne kolonie eremitów. Święty Antoni jest patronem rycerzy, rzeźników, hodowców trzody, dzwonników, tkaczy, wytwórców koszy, szczotkarzy, zakonu antoninów, chorych i ubogich. Jest opiekunem zwierząt domowych. Wzywano go w czasie pożarów, a także podczas epidemii oraz chorób skórnych. W ikonografii przedstawiany jest najczęściej jako starzec z kijem lub księgą, najczęściej w scenach kuszenia z demonami lub świniami, pod postacią których kusił go szatan. Wspominany jest 17 stycznia.
Święty Antoni Padewski (1195-1231) - portugalski franciszkanin, Doktor Kościoła. Był profesorem teologii w Bolonii, Tuluzie i Padwie. Zasłynął też jako utalentowany kaznodzieja. Znana jest legenda o kazaniu św. Antoniego do ryb - gdy przemawiał na plaży koło Rimini i słuchało go ledwie kilka osób, nagle ryby wystawiły głowy z morskiej wody i słuchały, co mówi kaznodzieja. To wydarzenie miało spowodować nawrócenie wszystkich mieszkańców Rimini. Św. Antoni głosił homilie w Rimini, Mediolanie, Padwie i innych miastach północnych Włoch, organizował też akcje dobroczynne. Został kanonizowany niecały rok po śmierci dzięki licznym cudom, jakich wierni doznawali przy jego grobie. Komisja papieska stwierdziła m.in. wypadki uzdrowienia z paraliżu, przywrócenia niewidomym wzroku, głuchym słuchu, a nawet wskrzeszenia umarłych. Do dziś jest jednym z najbardziej czczonych świętych, a Bazylika św. Antoniego w Padwie jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc pielgrzymkowych w Europie.