Imiona dla dzieci

Adam

Pochodzenie i znaczenie imienia

Pochodzenie imienia Adam nie zostało jak dotąd jednoznacznie ustalone. Mogło zostać utworzone od hebrajskiego adam, czyli ludzie, lub adhamah, czyli ziemia. Może też wywodzić się z sumeryjskiego ada-mu, czyli mój ojciec, lub akadyjskiego ad-mu, czyli stworzony, zrodzony, dziecko. W Polsce imię to używane jest od końca XII w. Dziś nosi je 351 811 Polaków (w 2001 r. - 395 130).
Zdaniem astrologów Adamowie są odpowiedzialni i solidni, można na nich polegać. Niechętnie zmieniają zdanie, są przywiązani do swych poglądów. Z uporem i cierpliwością realizują swoje plany. Imię to najlepiej służy osobom urodzonym pod znakiem Byka.

Przysłowia i powiedzenia

Na Adama i Ewy czas przyszyć cholewy.

Adam i Ewa pokazują, jaki styczeń i luty po nich następują.

Gdy w dzień Adama i Ewy mróz i pięknie, zima wcześnie pęknie.


Znane osoby noszące to imię

Adam - praojciec wszystkich ludzi, patron krawców i ogrodników. Księga Rodzaju podaje dwie relacje o stworzeniu pierwszych ludzi. Według starszej Bóg ulepił Adama "z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia". Potem dopiero powstał rajski ogród, wreszcie z żebra Adama Bóg stworzył Ewę. Młodsza wersja mówi, że Adam i Ewa zostali stworzeni szóstego dnia, po roślinach i zwierzętach, na obraz i podobieństwo Boga. Za namową węża-kusiciela Adam i Ewa złamali zakaz spożywania owoców z drzewa poznania dobra i zła, za co wypędzono ich z raju, a ludzkość została obarczona brzemieniem grzechu pierworodnego. Postać Adama i Ewy od wieków inspiruje twórców. Najczęściej przedstawia się stworzenie Ewy obok Adama leżącego na ziemi, Ewę podającą Adamowi owoc zerwany z drzewa czy scenę wypędzania ich z raju przez anioła. Wspomnienie Adama i Ewy obchodzone jest 24 grudnia.

Inne formy tego imienia

ang. Adam, franc. Adam, hiszp. Adan

6 IV; 16 V; 24 XII